انا لله و انا الیه الراجعون

سه تن از نه تن گروه 2+7 به دیار باقی شتافتند و یک سوم راهی شدن به خانه بخت را پیمودند. آخر کسی نیست به این ها بگوید آب ات نبود؟ نان ات نبود؟ بدبخت کردن خودت برای چه بود؟ از این سه تن، دوتا گراشی و یک تا غیرگراشی می باشند. گویا هر سه داماد گروه 2+7 چندین سال شیفته ی دوستان ما بوده اند. (فیلم هندی)
اولین کسی که در گروه نامزدی کرد، عاطی مجهزه بود. کلاس اول یا دوم راهنمایی بودیم! آن زمان من و آن یکی عاطی که غیر گراشی بود کلی دعوایش کردیم و یادم هم نمی آید تبریک گفته باشیم. حالا همان عاطی که او را دعوا می کرد هم با یک پسر گراشی نامزدی کرده است! و حالا هم که فاطی عاقله! یکی از فاطی های گروه در مراسم عقد عاطی مجهزه پیشگویی کرد که تا دو ماه دیگر فاطی عاقله نامزدی خواهد کرد، و همین طور هم شد!
این خبر را که به عاطی مجهزه دادم، اولین حرفی که زد این بود: «راستشو بگو ببینم چقدر دعواش کردی؟» راستش را بخواهید با اینکه از همان ابتدا در جریان این امر بودم، اما زیاد ساز مخالف نزدم، گفتم دیگر خودش بزرگ شده. حالا بچه های مدرسه به من وجدان درد می دهند، می گویند چرا او را سر عقل نیاورده ام! او موقعیت های بهتری را می توانست داشته باشد! در هر حال هنوز هم فکر می کنم این امر آنقدرها هم به من مربوط نمی شود. اما طبق وظیفه ی دوستی، خود به کمک پسر خاله گرامی در مورد آقای داماد تحقیق کردیم، خدا را شکر بچه ی خوبی است.
این خبر در مدرسه عین توپ صدا داد. حالا از بین 240 دانش آموز مدرسه فقط چهارتای آن ها به دیارباقی شتافته اند. من مانده ام ملت چه از نامزدی و تاهلیت دیده اند که اینقدر مشتاق اند! برای دخترها باز بهتر است، حداقل یک راننده شخصی گیرشان می آید، اما این پسرهای بیچاره هیچ سودی نمی برند!
پ.ن: خانم بهمنی می گوید این گراشی هرکجای دنیا که بروند و به هر مقامی که برسند، بالاخره باید ثابت کنند گراشی هستند.
پ.ن: با بچه های کلاس تصمیم گرفته ایم اگر مصوبه دولت مبنی بر «تعلق 20% از سهمیه کنور به متاهلان» تصویب شد، همگی با هم متاهل شویم. مگر عقلمان کم است که 20% را مفتی مفتی از دست بدهیم؟